نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

• مسعود چشم‌اغیل ¹
• جواد شهرکی ²
• رضا اشرف گنجویی ³

¹ دانشجوی دکتری اقتصاد بخش عمومی،دانشکده اقتصاد و علوم اداری ،دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایران

² دانشیار گروه اقتصاد، دانشکده اقتصاد و علوم اداری ،دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایران

³ استادیار گروه اقتصاد، دانشکده اقتصاد و علوم اداری ،دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایران

چکیده

این پژوهش با استفاده از مدل تعادل عمومی محاسبه‌پذیر پویا (DCGE) و داده‌های ماتریس حسابداری اجتماعی (SAM) سال ۱۳۹۰ ایران و سری زمانی ۱۳۴۹–۱۴۰۱ در نرم‌افزار R، تأثیر عدم قطعیت مصرف انرژی برق‌آبی، رشد شهرنشینی، رانت منابع طبیعی، تولیدات صنعتی و درآمد سرانه بر ردپای اکولوژیکی را بررسی کرده است. در قالب ۵ سناریو، اثر افزایش 5 درصدی هر متغیر با آزمایش‌های مونت‌کارلو تحلیل شد. نتایج تحلیل حساسیت نشان داد افزایش 5 درصدی مصرف انرژی برق‌آبی به‌دلیل جایگزینی انرژی پاک، ردپای اکولوژیکی را 124/2 درصدکاهش می‌دهد. در مقابل، رشد شهرنشینی تنها 06-E46/2 افزایش ایجاد کرد که نشان‌دهنده تأثیر مدیریت شهری کارآمد است. رانت منابع طبیعی با افزایش 122/3 درصدی، بیشترین اثر مخرب را داشت. تولیدات صنعتی به‌دلیل فناوری‌های سبز، رشد ناچیز 002/0 درصدی و درآمد سرانه افزایش 05-E74/1 درصدی در ردپای اکولوژیکی نشان داد. یافته‌ها بر اهمیت انرژی پاک، نظارت بر استخراج منابع و توسعه صنعت سبز تأکید دارد.

کلیدواژه‌ها

• ردپای اکولوژیکی
• شهرنشینی
• انرژی برق آبی
• عدم قطعیت
• روش تعادل عمومی محاسبه‌پذیر پویا