پژوهشنامه اقتصاد انرژی ایران

مقایسه ابعاد مالی قراردادهای جدید نفتی ایران (IPC) و بیع متقابل: مطالعه موردی فازهای 4 و 5 میدان گازی پارس جنوبی

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

هادی دیباوند 1
علی طاهری فرد 2
علی فریدزاد 3
عاطفه تکلیف 3
محمد مهدی بحرالعلوم 4

1 دانشجوی دکتری اقتصاد نفت و گاز، دانشکده اقتصاد، دانشگاه علامه طباطبائی

2 استادیار دانشگاه امام صادق (ع)

3 استادیار گروه اقتصاد انرژی، دانشکده اقتصاد، دانشگاه علامه طباطبائی

4 استادیار دانشکده مدیریت دانشگاه علامه طباطبائی تهران

https://doi.org/10.22054/jiee.2018.9099
چکیده
قرارداد جدید نفتی ایران نسل جدیدی از قرارداد خدمت است که تلاش شده تا مهمترین ایرادات موجود در مدل بیع­متقابل را برطرف سازد. در این مدل قراردادی مولفه­هائی برای ایجاد جذابیت بیشتر نسبت به مدل بیع­متقابل گنجانده شده تا انگیزه پیمانکاران افزوده شود. در این پژوهش تفاوت­های دو مدل قراردادی یادشده از منظر توزیع منافع ناشی از استخراج گاز در فازهای 4 و 5 میدان گازی پارس جنوبی مورد بررسی قرار می­گیرد.این پژوهش از طریق شبیه­سازی مالی دو مدل قراردادی و مقایسه خروجی­های آن انجام می­شود. نتایج نشان می­دهد عایدی دولت در مدل بیع­متقابل در طول دوره برداشت از فازهای4 و 5 پارس جنوبی در مقادیر جاری و تنزیل شده به ترتیب حدود 29% و 11% بیش از مدل جدید قراردادی است. اما اگر در مدل بیع­متقابل، همزمان با تسویه کامل پیمانکار، افت تولید سالانه بیش از 3% از میدان آغاز گردد، آنگاه انتخاب مدل جدید قراردادی از منظر ایجاد منافع مالی برای دولت نسبت به بیع­متقابل ارجحیت پیدا می­کند.

کلیدواژه‌ها

قراردادهای جدید نفتی ایران
بیع‌متقابل
رژیم مالی
دریافتی طرفین قرارداد
فازهای 4 و 5 پارس جنوبی
پژوهشنامه اقتصاد انرژی ایران
دوره 7، شماره 26 - شماره پیاپی 2
بهار
بهار 1397
صفحه 51-77

  • تاریخ دریافت 06 آبان 1397
  • تاریخ پذیرش 20 شهریور 1397
  • تاریخ اولین انتشار 20 شهریور 1397
  • تاریخ انتشار 01 فروردین 1397

صفحه اصلی

اعضای هیات تحریریه

راهنمای نویسندگان

ارسال مقاله

داوران

تماس با ما