مقایسه ابعاد مالی قراردادهای جدید نفتی ایران (IPC) و بیع متقابل: مطالعه موردی فازهای 4 و 5 میدان گازی پارس جنوبی

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری اقتصاد نفت و گاز، دانشکده اقتصاد، دانشگاه علامه طباطبائی

2 استادیار دانشگاه امام صادق (ع)

3 استادیار گروه اقتصاد انرژی، دانشکده اقتصاد، دانشگاه علامه طباطبائی

چکیده

قرارداد جدید نفتی ایران نسل جدیدی از قرارداد خدمت است که تلاش شده تا مهمترین ایرادات موجود در مدل بیع­متقابل را برطرف سازد. در این مدل قراردادی مولفه­هائی برای ایجاد جذابیت بیشتر نسبت به مدل بیع­متقابل گنجانده شده تا انگیزه پیمانکاران افزوده شود. در این پژوهش تفاوت­های دو مدل قراردادی یادشده از منظر توزیع منافع ناشی از استخراج گاز در فازهای 4 و 5 میدان گازی پارس جنوبی مورد بررسی قرار می­گیرد.این پژوهش از طریق شبیه­سازی مالی دو مدل قراردادی و مقایسه خروجی­های آن انجام می­شود. نتایج نشان می­دهد عایدی دولت در مدل بیع­متقابل در طول دوره برداشت از فازهای4 و 5 پارس جنوبی در مقادیر جاری و تنزیل شده به ترتیب حدود 29% و 11% بیش از مدل جدید قراردادی است. اما اگر در مدل بیع­متقابل، همزمان با تسویه کامل پیمانکار، افت تولید سالانه بیش از 3% از میدان آغاز گردد، آنگاه انتخاب مدل جدید قراردادی از منظر ایجاد منافع مالی برای دولت نسبت به بیع­متقابل ارجحیت پیدا می­کند.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

The Fiscal Regime Comparison of IRAN`s New Petroleum Contract (IPC) with Buy-Back Model: The Case study of Phases 4 & 5 of the South Pars Gas Field

نویسندگان [English]

  • Hadi Dibavand 1
  • Ali Taherifard 2
  • Ali Faridzad 3
  • Atefeh Taklif 3
1 PhD Student of Oil & Gas International Contracts Management, Allameh Tabataba'i University
2 Faculty of Islamic Studies and Economics, Imam Sadiq University
3 Assistant Professor of Energy Economics, Faculty of Economics, Allameh Tabataba’i University
چکیده [English]

IRAN`s new petroleum contract is a new generation of service contract which aimed to fix bugs from Buy-Back model. In this model some incentives have inserted to increase contractors' motivations. In this study, we consider fiscal differences and revenue division of the two models in the case of phases 4 & 5 of the South Pars gas field. This study is conducted by fiscal simulation for two mentioned models and comparison the results. It is concluded that, government revenue in Buy-Back model throughout the period of production in phases 4 & 5 is bigger around 29% and 11% respectively in regard of the net present value and the discounted net present value. Also, if in Buy-Back model, production decline starts at the first year after fiscal settlement with contractor by the rate of more than 3% yearly, then it is better for the government to employ new contract model instead of Buy-Back model regarding revenue

کلیدواژه‌ها [English]

  • Iran`s new Petroleum Contract (IPC)
  • Buy-Back
  • Take
  • Phases 4 & 5 of the South Pars gas field