انتخاب قابلاطمینانترین تأمینکننده برق برای کارخانجات فولادسازی گلگهر: رتبهبندی نیروگاهها با استفاده از روشهای تصمیمگیری چندمعیاره
مقالات آماده انتشار، پذیرفته شده، انتشار آنلاین از 16 اردیبهشت 1404
https://doi.org/10.22054/jiee.2025.82004.2114
سید علی توحیدی، محمد موسیزاده، مجید میرزایی قزانی، ناصر صفایی
چکیده با افزایش مصرف برق در کشور طی چند سال اخیر، علیرغم راهبردی بودن صنعت فولاد در کشور، تأمین برق برای شرکتهای فولادی با مشکلات جدی روبرو شده است؛ در این مطالعه، ابتدا به بررسی راهبردهای بهبود کیفیت و افزایش نرخ تولید شرکت فولاد گل گهر از طریق تشکیل ماتریس SWOT پرداختهایم. سپس، با توجه به اینکه تأمین برق قابل اطمینان، کلیدیترین راهبرد برای نیل به این هدف شناسایی شده است، با استفاده از روشهای تصمیمگیری چندمعیاره به رتبهبندی نیروگاههای مختلف برای تأمین برق قابل اطمینان این شرکت پرداختهایم. به این منظور، با استفاده از دو شاخص اصلی نگهداری و تعمیرات، یعنی قابلیت اطمینان (Reliability) و در دسترس بودن (Availability) به ارزیابی گزینهها پرداخته و رتبهبندی نیروگاهها با استفاده از چهار روش تصمیمگیری AHP، EDAS، TOPSIS و MAUT انجام شده است. همچنین برای وزندهی معیارها از دو روش تشکیل ماتریس مقایسات زوجی (PCM) و روش شانون بهره گرفته شده است. نتایج حل نشاندهنده آن است که از میان سه نیروگاه کهنوج، نیروگاه گهران و نیروگاه سمنگان، تأمین برق قابل اطمینان شرکت گلگهر توسط نیروگاه سمنگان قابل اتکاتر خواهد بود. به طور خلاصه، در سه روش از چهار روش تصمیمگیری، نیروگاه سمنگان به عنوان نیروگاه برتر شناخته شده و در دیگر روش نیز در جایگاه دوم رتبهبندی قرار گرفت. همچنین در مجموع، نیروگاه کهنوج نیروگاه گهران به عنوان دومین و سومین نیروگاه شناسایی شدند.
