تمرکز بر هریک از موارد فوق الذکر با توجه به جایگاه و نقش جمهوری اسلامی ایران
ابوذر فتاحی زاده؛ شیرین اندرخورد
چکیده
انرژیهای تجدیدپذیر به تدریج در حال جایگزین شدن با سوختهای فسیلیاند. گذار از منابع تجدیدناپذیر فسیلی به منابع تجدیدپذیر خورشیدی، بادی، زمینگرمایی، زیستتوده و... باعث شده است که بخش عمدهای از ساز و کارهای تولیدی، تجاری و مالیِ بازار بینالمللی انرژی دستخوش دگرگونی شوند. این دگرگونی نیز به نوبۀ خود امنیت انرژیِ دولتها ...
بیشتر
انرژیهای تجدیدپذیر به تدریج در حال جایگزین شدن با سوختهای فسیلیاند. گذار از منابع تجدیدناپذیر فسیلی به منابع تجدیدپذیر خورشیدی، بادی، زمینگرمایی، زیستتوده و... باعث شده است که بخش عمدهای از ساز و کارهای تولیدی، تجاری و مالیِ بازار بینالمللی انرژی دستخوش دگرگونی شوند. این دگرگونی نیز به نوبۀ خود امنیت انرژیِ دولتها را با تهدیدها و فرصتهای جدیدی روبرو ساخته است. بالتبع ایران نه تنها به عنوان یکی از تولیدکنندگان عمدۀ سوختهای فسیلی بلکه به عنوان مصرفکنندۀ انرژی نیز با این تهدیدها و فرصتها مواجه شده و یا خواهد شد. در اینجا کوشیدیم به این پرسش پاسخ دهیم که ایران برای تأمین امنیت انرژی خود در آینده، چه راهبردها و سیاستهایی را در زمینۀ انرژیهای تجدیدپذیر در پیش گرفته است؟ به عبارت دیگر، ایران برای انرژیهای تجدیدپذیر چه نقش و جایگاهی در امنیت انرژی خود در آینده قائل است؟ در پاسخ به این پرسش، نخست شاخصهای چهاردهگانهای برای سنجش امنیت انرژی مشخص کردیم. سپس تهدیدها و فرصتهای ناشی از گذار یاشده در هر کدام از این شاخصها را شناسایی نمودیم. سپس نشان دادیم که ایران با کدامیک از این تهدیدها و فرصتها مواجه شده است و یا خواهد شد و به کدامیک از آنها در سیاستگزاریهای کلان و اسناد بالادستی خود توجه نشان داده است. یافتههای پژوهش نشان میدهند که بیشترین توجه به شاخصهای قیمت و شدت مصرف انرژی و کمترین توجه به شاخصهای مقبولیت و ثبات سیاسی و تا حدی شاخص استمرار تولید نشان داده شده است. در اینجا از روشهای مدلسازی عقلانی-مفهومی، اسنادی و تحلیل محتوای توصیفی استفاده کردهایم.
